Dotknąć życia

     

 

empathy-hands

  „Wyobraźmy sobie, że możemy stworzyć struktury i instytucje społeczne nastawione na uwzględnienie potrzeb wszystkich poprzez współpracę opartą na dobrowolności. Wizja to stoi w sprzeczności z naszą obecną rzeczywistością – niedostatku i konfliktu – dlatego, aby ją sobie wyobrazić, potrzebujemy nowego rozumienia i pozytywnego stosunku do naszego człowieczeństwa. Podejście to zakłada zupełnie inną teorię ludzkiej natury, w której centrum znajdują się nasze potrzeby – to one stanowią o tym kim jesteśmy, motywują nas i pobudzają nas do wszelkich działań, które podejmujemy jako istoty ludzkie.” Miki Kashtan

Podzieliłam się z wami tym kawałkiem  z książki Miki Kashtan „ Niezwykle Świadome Życie”, bo obserwując własne i innych życie twierdzę, że bardzo istotne dla naszego rozwoju jest stworzenie takiej wspólnej przestrzeni, która jest rzeczywiście nastawiona na uwzględnienie naszych potrzeb. Tą przestrzenią jest konstrukt myślowy ( założenia, przekonania itd), który materializuje się w struktury, instytucje, system.

Warto tutaj dodać, że wyróżniam „ ja „ jako świadomość istnienia oraz „ ja „ jako ego, dojrzewająca, rozwijająca się według pojawiających się potrzeb, wciąż zmieniająca się konstrukcja ” subiektywnego ja”. Biorąc mój przykład: Ela, Polka, kobieta w sensie roli społecznej itd. to ego, moje subiektywne poczucia „ ja” jako element konstruktu myślowego, w którym wzrastałam  i „ ja” jako świadomość „ jestem, istnieje, widzę własne myśli, nie identyfikuje się z nimi”. I tu przytoczę Virginie Satir, terapeutkę, która trochę to wyjaśnia:

„ Postrzegam wszystkich ludzi jako przejawy życia, niezależnie od tego, jaką mogło ono przybrać formę”.

Przestrzeń, konstrukt myślowy, w którym istniejemy determinuje w dużej mierze nasz rozwój. Choć nie tylko, bo również świadomość. Susan Cook Greuter mówi o dwóch drogach rozwoju, ja myślę, że połączonych ze sobą : rozwój duchowy ( świadomość) oraz rozwój, dojrzałość ego.  I  tu też przytoczę Virginię, niezwykle skuteczną terapeutkę, żeby rozświetlić, upowszechnić termin świadomość, które wciąż wielu jawi się jako coś nie z tej ziemi:-) :

 „ Pod tym wszystkim widzę żyjącego człowieka, który jak myślę, inaczej wykorzystałby swój potencjał, gdyby miał kontakt z życiem. Z życiem, którym jest i którego część stanowi. Tak więc kiedy spotykam człowieka, w myślach zdejmuje z niego zewnętrzną powłokę i próbuje zobaczyć wnętrze…które próbuje zamanifestować swoją obecność…”

Zauważam na poziomie ogólnym, że ludzki konstrukt myślowy oparty jest w dużej mierze na lęku ( istnieją podstawowe emocje: lęk i miłość). Lęk powoduje, że nie akceptujemy życia, walczymy cały czas, próbujemy ujarzmić i kontrolować, chcemy jednie przetrwać – byleby do weekendu:-).

„Nie smakuję życia… bo się go boję. Do tego powinien przyznać się wędrowiec, który wyruszając w drogę, tak mocno się „spina”, by zabezpieczyć się przed wszelkimi przygodami, że przez to nie może cieszyć się drogą. Wyobraża sobie czyhające na niego straszne niebezpieczeństwa tak mocno, że skupia się wyłącznie na nich i w rezultacie podróż staje się tylko przeszkodą do szybkiego pokonania, a nie okazją do rozwinięcia skrzydeł ” Jacek Siepsiak SJ „Twoja Wyobraźnia cię uzdrowiła”

Miłość to akceptacja, tego co jest, wolność, szansa na rozwój, realizację swojego potencjału dla siebie i innych. Tak więc, jak dla mnie, uświadomienie sobie, że się boimy, że inni się boją jest dużym krokiem w kierunku zmiany.

Przestrzeń, system, w którym istniejemy determinuje nasze ego, wspiera lub ogranicza nasz rozwój, naszą dojrzałość. Każdy z nas ma te same potrzeby, wybieramy tylko różne strategie do realizacji naszych potrzeb. Ja w ogóle lubię myśleć, że są tylko potrzeby, nie ma mnie, nas, są tylko potrzeby. W jaki sposób przestrzeń nas determinuje? Np. kiedy się rodzimy dostajemy tożsamość ( Ela, Polka), której nie wybieramy i nikt się z nas nie pyta czy ją chcemy.  Jesteśmy przydzielani też do klasy społecznej, z którą potem się identyfikujemy i myślimy o sobie, że np.  ja jestem tylko zwykłym człowiekiem, więc co ja mogę! Kto z nas nie zna zwrotów ze swojego życia: powinnaś, musisz, wszyscy tak myślą!

I teraz nie neguje wszystkiego co jest, bo wynika to z naszego rozwoju świadomości. Tzn. do tej pory nie mogliśmy tego zauważyć, że istniejmy w ramach konstruktu myślowego. Pojawiały się w historii pojedyncze „oświecone” osoby, które o tym mówiły,  ale dziś jest już potencjał procentowy, żeby dokonać zmiany. Jest coraz więcej świadomych ludzi, na poziomie świadomości umożliwiającym dokonanie zmiany konstruktu, wspierającego rozwój nas wszystkich. Są też narzędzia jak coaching, terapie, kręgi itd. mówiące o świadomym i odpowiedzialnym życiu.

To co jest ważne to uświadomienie sobie, że nie ma mnie bez innych. Moje ego, subiektywne „ ja” jest częścią jedynie konstruktu myślowego. Ten konstrukt myślowy daje nam tożsamość, ramy istnienia. Ale konstrukt myślowy potrzebuje odpowiadać  ( zauważać, rozumieć, być pro-aktywnym) na istniejące potrzeby. Konstrukt musi uwzględniać, być nastawionym na wszystkie potrzeby, tak żeby cała ludzkość mogła się rozwijać. Niezauważone potrzeby będą szukać każdego sposobu, żeby się realizować. Nasze potrzeby mogą stać się nawet terrorystami 🙂 Ktoś nawet powiedział, że wszyscy jesteśmy terrorystami.

Wczoraj oglądałam program „ projekt bezdomny”, aktor przebrał się za bezdomnego i próbował żebrać o jedzenie. Poruszyło mnie to co powiedział na koniec ze łzami ten aktor – żebrak: „ nikt mnie nie zauważał, tak jakby nie istniał, a ja istnieje”. To ważne, żeby pamiętać, że każdy z nas jest wartościowym życiem, nieważne jaką formę przybieramy.

Virginia Satir w terapii uwzględnia cały system. Tzn. leczy cały system – rodzinę a nie jednego członka, którego wszyscy obarczają winą, widzą w nim chorego, złego, nieprzystosowanego. Nasz system, konstrukt potrzebuje terapii, zmiany, tak żeby każdy z nas mógł dotknąć życia, stać się autentycznym sobą, swoim potencjałem. Potrzebujemy przestrzeni nastawionej na uwzględnienie wszystkich potrzeb. Potrzeby to życie a życie to potrzeby.

Elżbieta Rogalewicz

 

images

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s