Od wyzysku do współpracy, od niezależności do współzależności!

W szkole moje dziecko wraz z innymi dziećmi postanowiło hodować ślimaki a że jest w szkole NVC ( porozumienie bez przemocy) zebrali się w kręgu, żeby to przegadać, bo przecież dzieci chcą zabrać ślimaki z ich naturalnego środowiska!

Przy tej sytuacji urodziło się we mnie pytanie: skąd u dzieci chęć zabierania z natury ślimaki, w sumie jedynie dla własnej przyjemności? Bo o ile cenie metodę NVC to zdaje sobie sprawę, że przemoc jest głęboko w nas pisana ( jesteśmy przemocą) i to głęboko w nas potrzebna jest zmiana, żeby i nasz język się zmienił ( działanie też). Tak więc skąd pomysł zabierania ślimaków?

Z jednej strony przychodzi mi do głowy, że dzieci naśladują nas dorosłych. Przecież zabieramy dzieci do zoo, kupujemy zwierzątka i trzymamy w klatkach, a tak grubiej dzieci też zabieramy z placu zabaw  ( naturalną potrzebą dziecka jest zabawa) do szkoły i w ogóle w naszej kulturze mamy przekonanie, że człowiek góruje nad naturą i ma prawo czyni sobie ziemię poddaną. Z drugiej strony może chęć górowania jest w naszej naturze, jesteśmy po prostu w procesie stawania się coraz bardziej świadomymi, dojrzałymi i mądrymi. W takiej sytuacji nie negowałabym tego, akceptowałaby, jednocześnie uświadamiając, że można inaczej.

Dzieci chłonną jak gąbka wszystko, to co my dorośli kreujemy własną świadomością, myślą, słowem. Często nowa wiedza przekracza poziom naszego rozwoju, chcemy przekazać ją dzieciom a sami postępujemy po staremu. Wiedza potrzebuje być ucieleśniona, tylko wtedy przejawi się w języku i naszym działaniu i w działaniu dzieci też.  Tak więc potrzebny jest rozwój nas wszystkich na wyższy poziom świadomości, który pozwoli na ucieleśnienie wiedzy takiej jak NVC,  turkusowe organizacje, współpraca i współzależność.

W tej chwili tworzy nas paradygmat wyzysku i niezależności, więc nie ma mowy o współpracy i współzależności z innymi ludźmi i naturą. Wyzyskujemy naturę i innych ludzi, dążymy do niezależności a nie współzależności. Ale to jest normalne w punktu widzenia teorii ego rozwoju. Najpierw potrzebujemy stworzyć niezależne ego, żeby później móc poluzować jego granice i wpuścić więcej światła a wraz z nim innych ludzi i naturę.

Zapraszam po więcej wiedzy na moje szkolenia i coaching 🙂

Elżbieta Rogalewicz

 

 

Jak się organizujemy?

Wróciłam z wakacji w górach pełnych uważności i medytacji z ciekawą myślą, którą w tym poście chce się podzielić. Turkus to samo-organizowanie się ( między innymi) a przecież tak naprawdę to teraz, choć nie jesteśmy w turkusie, to przecież też się sami organizujemy, no bo niby kto nas organizuje?! Ale jak?

Ja już wiele razy mówiłam i pisałam o tym, że turkus jest etapem naszego rozwoju i cały czas do tego wracam, teraz też. To co jest ważne to zrozumienie, że każdy etap naszego „ego rozwoju” koncentruje się wokół pewnych determinantów, które są istotne w budowaniu ego a potem przekraczaniu go. Zdrowy rozwój, przejście, integracja i przekraczanie kolejnych etapów ” ego rozwoju” daje szanse na przekroczenie „ego” i wejście w etap turkusu. Ego rozumiem jako struktura mentalna, zbudowana z obrazów z przeszłości, obiektów i relacji z nimi z przeszłości.

W tej chwili większości ludzi na świecie wciąż jest na etapie budowania ego, w kierunku autonomicznej, niezależnej, z jasnymi granicami osoby. Mało, naprawdę mało z nas jest świadoma konstruktu społecznego, który nas określa i przez pryzmat, którego widzimy świat. A tak jest w turkusie!

Jakie są to determinanty, inaczej co nas determinuje, określa, ogranicza na kolejnych, ważnych etapach. Na początku własny interes, ochrona siebie, zdrowy egoizm, życie bez zasad, ale i odwaga i łapanie okazji, na początku nasze ego jest słabe.  Z czasem w centrum naszej uwagi pojawia się grupa i jej zasady, normy, prawa i wartości. Grupa daje nam tożsamość, ego się wzmacnia. Dalej poznajemy siebie i stajemy się ekspertami, już nie tylko grupa nas określa, ale i to co wiemy. Coraz mocniejsze ego zaczyna się uniezależniać, budować własny kompas zasad i wartości, stawia jasne zasady.

I tu jest pułapka rozwojowa ( dla turkusu), bo zafiksowani jesteśmy na idei, że autonomiczna osoba to finalny etap naszego rozwoju. A to nie jest prawda. Ten etap rozwoju jest wciąż uwarunkowany społecznie i kulturowo, tzn. ludzie na tym etapie budują swój kompas z powszechny norm, zasad, wartości. Zmiana ” turkusowa” zaczyna się od zobaczenia tego uwarunkowania, poddania go refleksji, podważenia jego sensu.

Co to znaczy, że patrzymy przez pryzmat naszego uwarunkowania? Jeżeli mówimy, że jesteśmy rolami np. szefami i pracownikami to znaczy, że te role nie są dla nas obiektem, który możemy poddać refleksji, podważyć ich sensu itd. Turkus to etap, na którym możemy poddać refleksji cały nasz konstrukt społeczno – kulturowy ze wszystkim rolami, wartościami, normami itd. Ja nie jestem szefem i pracownikiem, to są jedynie role wynikającego z konstruktu społecznego i mogę odgrywać rolę dla wspólnego dobra. A świadomość bycia ponad konstruktem społeczno – kulturowa to wolność, która pozwala np. na asertywną postawę.

Elżbieta Rogalewicz

 

 

 

Czym się różni trener od coacha?

Coach to nie to samo co Trener, choć często słyszę, że ludzie, próbując zrozumieć czym jest coaching, ułatwiają sobie zadanie i bazując na własnej ” mentalnej mapie znanych wzorów z przeszłości” niejako wciskają coachów  w profesję trenerską.

To normalne, że ludzie korzystają ze skrótów myślowych, stereotypów, wzorów powszechnych, to po prostu upraszcza życie 🙂 

Ja pracuje jako coach a obecnie uczę się zawodu trenera, dodatkowa znam teorię ego rozwoju, więc mam wystarczająco doświadczenia i wiedzy, żeby wam wyjaśnić różnicę między Coachem i Trenerem.

Człowieka rozwija się przez całe życie, to już wiele razy wspominałam. Człowiek nie tylko zdobywa nową wiedzę, umiejętności, zmienia postawy, ale również w toku całego życia więcej dostrzega, rozumie, bardziej kompleksowo myśli.

Ten rozwój postrzegania, rozumienia, większej świadomości odbywa się etapami. Takie etapy rozwoju u dzieci są rozpowszechnione i znane w naszym systemie, jednak nikt nie mówi i nie pisze o tym, że dorośli nie przestają się w ten sposób rozwijać przez całe życie. Ten rodzaj rozwoju nazywany jest rozwojem wertykalnym. 

Gdy zdobywamy wiedzę, umiejętności, zmieniamy postawę to mamy do czynienia z rozwojem horyzontalnym. Oznacza to, że na danym „etapie rozwoju wertykalnego” dodajemy nowe kompetencje. Możemy zdefiniować ten rozwój pytaniem ” co wiemy?”.

Rozwój etapowy, wertykalny to zmiana postrzegania, świadomości,zdolności myślenia. Wynikiem rozwoju wertykalnego jest zdolność do myślenia w sposób bardziej złożony, systemowy, strategiczny i współzależny. Możemy zdefiniować ten rozwój pytaniami ” skąd wiemy? jak myślimy”.

I teraz wracają to zawodu coacha i trenera. Trener zajmuję się rozwojem horyzontalnym a coach rozwojem wertykalnym.  Tak więc, aby zrozumieć różnicę między coachem i trenerem,  potrzebna jest szersza wiedza o tym, jak się rozwijamy. W dzisiejszym kompleksowym świecie potrzebne są nowe sposoby myślenia a nie tylko więcej kompetencji i dlatego potrzebny jest nowy zawód : Coach.

Dodatkowo dodam i rozwinę temat w kolejnych postach, że w dzisiejszych czasach oddzieliliśmy badanie od działania. Tzn. ośrodki naukowo – badawcze badają i transmitują wiedzę tym, co działają. Tak też odbywa się szeroko pojęte nauczanie, trenowanie poprzez transmisję wiedzy. Coaching jest jednym z narzędzi tzw. action inquiry. tzn. badania w działaniu. Badanie, zdobywanie wiedzy nie jest oddzielone od działania.

Elżbieta Rogalewicz

Dzielić się i Nie dzielić się

Rodzice na pewno znają temat dzielenia się zabawkami z innymi dziećmi. Ja często słyszę jak rodzice mówią do dziecka: no podziel się. Czy dziecko powinno podzielić się zabawką? Jak odpowiedzielibyście na tak postawione pytanie? Ja kiedyś dzieliłam się i tak też często kazałam dziecku. Dbałam o innych i chciałam nauczyć dzielenia się. Jak się się to kończyło? Często miałam za złe innym, że nie dbali o nas:-)  No właśnie czy dzieląc się dbamy i myślimy o swoich potrzebach, o sobie? Kto o nas zadba? Znowu jakbyśmy się zupełnie nie dzielili to jak wyglądałby nasze relacje?

Dużo pytań! Można na tę sytuację spojrzeć z wielu stron. Ja zajmę dziś tym tematem w oparciu o teorię problem vs dylemat.

Dzielenie się nie ma jednej odpowiedzi. Bo dzielenie się nie jest zwykłym problemem do rozwiązania a jest dylematem do przeanalizowania i ciągłego zarządzania. Dylemat zazwyczaj ma dwie niezależne odpowiedzi w przeciwieństwie do problemu, który ma jedną lub ewentualnie dwie zależne od siebie odpowiedzi.

Zazwyczaj podchodzimy do dylematu jak do problemu, czyli szukam jednej odpowiedzi : dzielić się czy nie dzielić się! Takiego podejścia jesteśmy uczeni w szkole, w życiu, kultury zbudowane są w oparciu o jedną, słuszną odpowiedź – przykład to testy w szkole. A dylemat to funkcjonowanie w oparciu o odpowiedź: dzielić się  i za razem nie dzielić się. Za każdym razem, gdy spotykasz się z rzeczami, które stoją w sprzeczności lub są paradoksalne, to masz do czynienie z dylematem a nie problemem.

Bardzo istotne jest w życiu, aby nauczyć się i rozwiązywać problemy, z jedną odpowiedzią, bo to gwarantuje nam udział i sukces w kulturze, w której funkcjonujemy i zarządzać dylematami, które są istotne w relacjach, życiu społecznym, zachowaniu zdrowych stosunków, efektywnym działaniu, budowaniu mostów.

Dobrym przykładem dylematu jest proces oddychania.  Źródłem życia jest wdech i wydech. Ani na samym wdechu ani na wydechu nie mamy możliwości przetrwać. Tak więc w dzieleniu się uwzględniamy nasze potrzeby i uczucia jaki i potrzeby i uczucia innych. Tylko w ten sposób zachowując równowagę możemy budować i być częścią zdrowych społeczeństw i ich porządków.

Powszechne dylematy to:  indywidualnie i wspólnie, nowy sposób zarządzania i stary sposób zarządzania, stabilności i zmiana.

W obliczu dzisiejszej sytuacji i w polityce i w biznesie przedstawiam znaleziony i rozpisany ciekawy dylemat nowe myślenie i stare myślenie 🙂

I zapraszam do wspólnej i indywidualnej pracy 🙂

Polarity_Management_Old_Management_Thinking_vs_New_Management_Thinking-768x457

Elżbieta Rogalewicz

Rozwój wertykalny

 

Rozwój wertykalny

Rozwój dorosłych zawiera w sobie dwa rodzaje rozwoju: horyzontalny i wertykalny.

Tradycyjnie uczenie się, szkolenia i rozwój ma na celu przekazać ludziom więcej informacji ( in -formowanie) i know-how poprzez:

  • dodawanie nowych umiejętności, kompetencji do istniejącego zestawu
  • transferowanie obecnej wiedzy do nowych obszarów zastosowania.

Nowe informacje mogą być wówczas używane do rozwiązywania większej ilości, podobnych pod względem poziomu kompleksowości, problemów. Zatem ludzie rozwijają się w ramach aktualnej” ramy”  umysłu. Ludzie stają się bardziej biegli, efektywni i zasobni w używaniu całego potencjału płynącego z pozyskanych informacji i optymalnie z nich korzystają. To jest opis rozwój horyzontalnego.

Przykłady rozwoju horyzontalnego:

  • szkoła włączając w to również programy MBA
  • kursy akademickie przyznające tytuły
  • szkolenia zawierające elementy profesjonalnej edukacji
  • edukacja na własną rękę, edukacja przez całe życie, warsztaty
  • wszelkie szkolenia przyznające tytuły

Rozwój wertykalny jest rzadszy od horyzontalnego. Rozwój wertykalny transformuje  ( trans – formowanie) sposób w jaki postrzegamy świat i rozwiązujemy problemy. Jednym z głównych korzyści z rozwoju wertykalnego jest to, że daje wgląd jak obecnie nadajemy znaczenie i zwiększa zdolność widzenia szerszego obrazka.

Susan Cook Greuter z Uniwersytetu Harvardzkiego stworzyła mapę rozwoju wertykalnego ( LMF), która opisuje sekwencje dziewięciu etapów zwiększającej się samo- świadomości i dojrzałości.

1-POSTER-size-arc-chart

Mapa reprezentuje etapy nadawania znaczenia ( ego – rozwoju) powszechnie występujące w kontekście zawodowym. Prezentowane etapy dają nam wiedzę, jak ludzie przekładają swoje myśli, uczucia i percepcję w działanie. Każdy etap opisuje inny sposób widzenia świata i sposób nawigowania życiem. Mapa LMF Susan Cook Greuter opisuje, jak dorośli  kontynuują rozwój umysłów i serc w kierunku coraz większej dojrzałości i mądrości.

 

Elżbieta Rogalewicz

 

46514368_717358861975599_7855496687622553600_n