Połączenie

Moim marzeniem jest nasze połączenie 🙂

W poczuciu odseparowania, obserwując nasze trudy w teatrze życia, wciąż szukam sposobów na nasze zobaczenie się nawzajem i połączenie. Gdzieś głęboko na subtelnym poziomie wiem i czuje, że jesteśmy jednością, jednak na powierzchni w codziennej materialnej, gęstej rzeczywistości, oplecionej ograniczonymi wierzeniami i przekonaniami, widzę nas i my widzimy się w oddzieleniu.

Co nam daje a co zabiera to poczucie i widzenie siebie jako oddzielonych? I to nie tylko od siebie, ale i od natury! Poczucie oddzielenia to etap w rozwoju pełnej świadomości. Aby poznać siebie potrzebujemy się wyróżnić z jedności, odseparować od źródła. Zapominając skąd pochodzimy zaczynamy szukać swojej tożsamości. Kim jestem?! A uciekając od bólu odseparowanego, nieadekwatnego istnienia, wciąż szukamy szczęścia i spełnienia i głęboko też naszego połączenia. Chcemy wciąż czuć się lepiej i lepiej, szukamy na zewnątrz uciech i sukcesów. Zarysowujemy wyraźne granice co jest moim ” ja ” a co nie jest a łączą nas jedynie wspólne opowieści o świecie i o sobie. Nie czujemy jeszcze naszego głębokiego połączenia.

Smilies stickers on blue background

Przychodzi jednak przełomowy etap naszego rozwoju, w którym odkrywamy, że ucieczka od bólu i szukanie wciąż „nowych ” sposobów by czuć się lepiej i lepiej, są daremne. A że życie jest ruchem to zaczynamy zamiast uciekać od bólu, iść w jego kierunku. Skierowanie się stronę tego co czujemy, nawet jeśli są to trudne uczucia i emocje, skierowanie uwagi do naszego ” wnętrza”, jest drogą do świadomości naszego głębokiego połączenia, na subtelnym poziomie. Potrzeby innych ludzi stają się też moimi potrzebami. Moja odpowiedzialność obejmuje nie tylko mnie i moją rodzinę, naród, ale i wszystkich i wszystko. Moje granice rozpuszczają się i wpuszczają wszystko, co wcześniej nakreśliłam jako ” nie ja”.

Gdzieś głęboko na subtelny poziomie wszystko jest ze sobą połączone, jest jednością. Twarda skorupa naszej materialnej i racjonalnej rzeczywistości potrzebuje pęknąć, by wpuścić tam więcej światła świadomości. Wiedza na temat naszej jedności potrzebuje przenikać naszą codzienność, potrzebujemy rozwoju, które doprowadzi nas do świadomości naszego ” ja” jako obserwatora, kontekstu dla wszelkich myśli, emocji, uczuć i doświadczeń. Życie i my stajemy się pełni akceptując to co jest.

Ela

Czym się różni trener od coacha?

Coach to nie to samo co Trener, choć często słyszę, że ludzie, próbując zrozumieć czym jest coaching, ułatwiają sobie zadanie i bazując na własnej ” mentalnej mapie znanych wzorów z przeszłości” niejako wciskają coachów  w profesję trenerską.

To normalne, że ludzie korzystają ze skrótów myślowych, stereotypów, wzorów powszechnych, to po prostu upraszcza życie 🙂 

Ja pracuje jako coach a obecnie uczę się zawodu trenera, dodatkowa znam teorię ego rozwoju, więc mam wystarczająco doświadczenia i wiedzy, żeby wam wyjaśnić różnicę między Coachem i Trenerem.

Człowieka rozwija się przez całe życie, to już wiele razy wspominałam. Człowiek nie tylko zdobywa nową wiedzę, umiejętności, zmienia postawy, ale również w toku całego życia więcej dostrzega, rozumie, bardziej kompleksowo myśli.

Ten rozwój postrzegania, rozumienia, większej świadomości odbywa się etapami. Takie etapy rozwoju u dzieci są rozpowszechnione i znane w naszym systemie, jednak nikt nie mówi i nie pisze o tym, że dorośli nie przestają się w ten sposób rozwijać przez całe życie. Ten rodzaj rozwoju nazywany jest rozwojem wertykalnym. 

Gdy zdobywamy wiedzę, umiejętności, zmieniamy postawę to mamy do czynienia z rozwojem horyzontalnym. Oznacza to, że na danym „etapie rozwoju wertykalnego” dodajemy nowe kompetencje. Możemy zdefiniować ten rozwój pytaniem ” co wiemy?”.

Rozwój etapowy, wertykalny to zmiana postrzegania, świadomości,zdolności myślenia. Wynikiem rozwoju wertykalnego jest zdolność do myślenia w sposób bardziej złożony, systemowy, strategiczny i współzależny. Możemy zdefiniować ten rozwój pytaniami ” skąd wiemy? jak myślimy”.

I teraz wracają to zawodu coacha i trenera. Trener zajmuję się rozwojem horyzontalnym a coach rozwojem wertykalnym.  Tak więc, aby zrozumieć różnicę między coachem i trenerem,  potrzebna jest szersza wiedza o tym, jak się rozwijamy. W dzisiejszym kompleksowym świecie potrzebne są nowe sposoby myślenia a nie tylko więcej kompetencji i dlatego potrzebny jest nowy zawód : Coach.

Dodatkowo dodam i rozwinę temat w kolejnych postach, że w dzisiejszych czasach oddzieliliśmy badanie od działania. Tzn. ośrodki naukowo – badawcze badają i transmitują wiedzę tym, co działają. Tak też odbywa się szeroko pojęte nauczanie, trenowanie poprzez transmisję wiedzy. Coaching jest jednym z narzędzi tzw. action inquiry. tzn. badania w działaniu. Badanie, zdobywanie wiedzy nie jest oddzielone od działania.

Elżbieta Rogalewicz

Społeczny umysł

Dzisiejszy świat jest ponad głowami około 70 % wszystkich ludzi. Ta zdecydowana większość ma tzw. umysł społeczny, uformowany przez definicje, relacje, społeczne normy, historię. Jest to w teorii psychologa rozwojowego Roberta Kegana 3 porządek świadomości.

Umysł społeczny mówi: Ja jestem moimi relacjami i ja przestrzegam zasad. Zawsze robiliśmy to w taki sposób.

Społeczny umysł uformowany jest przez system społeczny, który niejako tłumaczy mu świat, dostarczając definicje, opowieści, paradygmaty, normy.

Dzisiejszy świat i jego problemy potrzebują jednak umysłów zdolnych do refleksji, samo- formowania, samo- regulacji, samo- tworzenia się. Zastany porządek społeczny nie jest wystarczający, aby sprostać problemom nowoczesności.

Jest to w teorii Kegana 4 porządek świadomości.

Umysł taki mówi: Ja mam  swoją tożsamość i dokonuje wyboru. Zastanawiam się co by było, gdyby …..

Poniżej przedstawiam, jak kolejne porządki świadomości zachowują się, myślą, odpowiadają, co potrzebują w codziennych sytuacjach.

ppt89B2 [Odzyskano]

 

Dzisiejszy świat potrzebuje umysłów zdolnych do refleksji, samo- regulacji, do widzenia większego obrazka, połączenia własnego i innych z całością.

Tak z własnych przemyśleń mogę powiedzieć, że rodzimy w się zastanym, kontynuowanym porządku. Dostajemy społeczną rolę, miejsce, nauczani jesteśmy zasad, norm i tradycji.

Dziedziczymy nie tylko majątki, ziemię, ale i klasy społeczne, myślenie w kategoriach co my mali, zwykli ludzie możemy, traumy, ograniczenia, lęki. Ale tak nie musi być. Nasza przeszłość i porządek nie musi być kontynuowany. Możemy przeszłość  i zastany porządek poddać refleksji, wyciągnąć wnioski typu: co jest w zastanym porządku wspierające a co nie jest ? O czym nam mówi nasza przeszłość, czego nas nauczyła? W jaki stopniu ” ja ” muszę być determinowany przez zastany porządek, przez przeszłość, przez relacje? Co ja mogę wnieść do zastanego porządku? Co jest dla mnie ważne?

A do tego potrzebne są umysły 4 porządku świadomości.

A jak możemy wspierać rozwój umysłów w stronę 4 porządku? Po pierwsze potrzebujemy zastosować zrównoważone podejście. Ludzie rozwijają się najlepiej, gdy doświadczają w życiu połączenia wsparcia z wyzwaniami. Dalej ludzie potrzebują akceptacji takimi jakimi są i potrzebują odpowiedniej pomocy w świecie i zadaniach 4 porządku, do którego na razie dojrzewają.

IMG_0131

Elżbieta Rogalewicz

 

 

 

 

Rozwój wertykalny

 

Rozwój wertykalny

Rozwój dorosłych zawiera w sobie dwa rodzaje rozwoju: horyzontalny i wertykalny.

Tradycyjnie uczenie się, szkolenia i rozwój ma na celu przekazać ludziom więcej informacji ( in -formowanie) i know-how poprzez:

  • dodawanie nowych umiejętności, kompetencji do istniejącego zestawu
  • transferowanie obecnej wiedzy do nowych obszarów zastosowania.

Nowe informacje mogą być wówczas używane do rozwiązywania większej ilości, podobnych pod względem poziomu kompleksowości, problemów. Zatem ludzie rozwijają się w ramach aktualnej” ramy”  umysłu. Ludzie stają się bardziej biegli, efektywni i zasobni w używaniu całego potencjału płynącego z pozyskanych informacji i optymalnie z nich korzystają. To jest opis rozwój horyzontalnego.

Przykłady rozwoju horyzontalnego:

  • szkoła włączając w to również programy MBA
  • kursy akademickie przyznające tytuły
  • szkolenia zawierające elementy profesjonalnej edukacji
  • edukacja na własną rękę, edukacja przez całe życie, warsztaty
  • wszelkie szkolenia przyznające tytuły

Rozwój wertykalny jest rzadszy od horyzontalnego. Rozwój wertykalny transformuje  ( trans – formowanie) sposób w jaki postrzegamy świat i rozwiązujemy problemy. Jednym z głównych korzyści z rozwoju wertykalnego jest to, że daje wgląd jak obecnie nadajemy znaczenie i zwiększa zdolność widzenia szerszego obrazka.

Susan Cook Greuter z Uniwersytetu Harvardzkiego stworzyła mapę rozwoju wertykalnego ( LMF), która opisuje sekwencje dziewięciu etapów zwiększającej się samo- świadomości i dojrzałości.

1-POSTER-size-arc-chart

Mapa reprezentuje etapy nadawania znaczenia ( ego – rozwoju) powszechnie występujące w kontekście zawodowym. Prezentowane etapy dają nam wiedzę, jak ludzie przekładają swoje myśli, uczucia i percepcję w działanie. Każdy etap opisuje inny sposób widzenia świata i sposób nawigowania życiem. Mapa LMF Susan Cook Greuter opisuje, jak dorośli  kontynuują rozwój umysłów i serc w kierunku coraz większej dojrzałości i mądrości.

 

Elżbieta Rogalewicz

 

46514368_717358861975599_7855496687622553600_n

 

Co to jest rozwój osobisty? Co to jest rozwój wertykalny?

Kiedy mówimy o rozwoju człowieka mówimy o rozwoju horyzontalnym i wertykalnym.

Rozwój horyzontalny dzieje się różnymi kanałami jak: edukacja, szkolenia, samokształcenie lub po prostu wystawiając się codziennie na doświadczenia i środowisko, w jakim żyjemy.

Rozwój wertykalny u dorosłych jest rzadko spotykany. Odnosi się do nauki widzenia świata jakby nowymi oczami, odnosi się do tego, jak zmieniamy interpretację naszego doświadczenia, jak zmieniamy sposób rozumienia rzeczywistość. Opisuje wzrost świadomości, czego jesteśmy świadomi, na co zwracamy uwagę a przez to możemy na to wpływać i to integrować. Rozwój wertykalny jest o wiele skuteczniejszy niż jakakolwiek liczba narzędzi rozwoju horyzontalnego – uczenia się, zdobywania kompetencji.

Leadership Maturity Framework LMF opisuje 9 poziomów takiego rozwoju wertykalnego z fundamentalnie różnymi sposobami nadawania znaczenia światu,  ludziom i sobie. LMF oparty jest o teorię ego rozwoju Jane Loevinger i rozszerzony o badania Dr. Susan Cook Greuter. To narzędzie i  mapa ukazująca 9 sposobów rozumienia i nadawania znaczeń, wyjaśnia jak ludzie w czasie swojego życia dojrzewają do coraz szerszego, perspektywicznego, systemowego rozumienia rzeczywistości.

Poziom rozwoju wertykalnego wpływa na to jak dana osoba rozumie swoją rolę w miejscu pracy, jakie ma relacje z innymi, jak radzi sobie z przeciwnościami, zmianą i kompleksowością i czy do problemu podchodzi właśnie jak do problemu do rozwiązania, czy już może widzi dylematy, którymi trzeba zarządzać.

Pytania do refleksji od coacha:-)

  1. Co jest trwale odczuwaną, głęboką siłą, na której możesz polegać?
  2. Jaki powtarzający się wrażliwy, czuły punkt obserwujesz u siebie?
  3. Co czujesz, że potrzebujesz odpuścić, dla czego potrzebujesz umrzeć?
  4. Co czujesz, że wyłania się teraz?
  5. W skali 1- 10 jak bardzo angażujesz się w zrobienie miejsca dla tego co się wyłania, co ryzykujesz?

I jeszcze krótki cytat trochę o tym, żeby na drodze rozwoju skupić się na: byciu uczciwym wobec siebie, porzuceniu udawania i pozoru, ciągłym przyglądaniu się sobie, zaangażowaniu w zrozumienie siebie 🙂 Tę” duchowość” proszę rozumieć raczej jak subiektywne poczucie związku z światem.

” Główną iluzją społeczeństwa jest przekonanie, że można stworzyć lepszy świat, wykraczając poza własny poziom duchowy. Nauki duchowe, nakłaniające ludzi do miłości, współczucia, naśladowania Boga i do pracy na rzecz rozwoju wartości społecznych, mówią o najwyższych stanach świadomości, a te osiągają w pełni tylko święci i mistrzowie. Uśpieni mogą tylko udawać, że kochają i budują lepsze społeczeństwo. Nikt nie może stworzyć niczego, co przekracza jego poziom rozumienia a zatem społeczeństwo może się zmienić, ale nie na lepsze. Wszystkie te pragnienia ulepszenia świata niewielkie mają znaczenie. Emerson powiedział kiedyś ” gdy świat idzie do przodu w jednej dziedzinie cofa się w drugiej”. Gdybyśmy całą energię, którą wkładamy w zmienianie świata poświęcili obserwowaniu naszego wnętrza, niewątpliwie nastąpiłaby trwała i prawdziwa zmiana” – Colin Sisson” Wewnętrzne Przebudzenie”

Elżbieta Rogalewicz

Ps. Jestem w trakcie szkolenia u Susan Cook Greuter , ale też chcę zaznaczyć, że jestem osobą otwartą co oznacza, że nie reprezentuje żadnej teorii. Wykorzystuje w swojej pracy różne teorie, jako ramy mając na uwadze, że to tylko teorie, nasze próby interpretacji rzeczywistości.